Stamboom

Genealogen zijn bijzondere wezens. Zij zijn gefascineerd door overleden of ontbrekende familieleden in hun stamboom-bestand. Zelfs op vakantie bezoeken bezoeken zij een begraafplaats of een archief. Zij proberen te ontdekken waar familieleden zijn geboren, getrouwd, overleden of begraven zijn. Zij hopen op de once-in-a-lifetime sensatie van een bezoek aan het ‘oude land’, dorpen en steden waar onze voorouders gewoond hebben. Zij genieten van het verbeteren van hun onderzoeksvaardigheden, vergelijkbaar met die van detectives, advocaten of rechercheurs. Zo leggen zij de meest ingewikkelde puzzels, analyseren losse stukjes en ontleden aanwijzingen en theorieën. Zij leren te analyseren als psychologen en kaarten lezen als historici. Hun communicatieve vaardigheden rivaliseren met die van therapeuten en psychiaters. Uit noodzaak worden zij cryptograaf en grafoloog, om spelfouten te ontcijferen en zich te storten op onleesbare documenten en handtekeningen. Ook worden zij schrijvers, overtreffen de jagerslust van journalisten op een nieuwtje. Zij leren zichzelf stukje bij beetje nieuwe alfabetten te lezen. In één moeite door zijn zij taalkundige, door het leren van de essentiële woordenschat van genealogie in andere talen. Zij leren altijd meer dan waarmee zij zijn begonnen. Gedwongen om kilo’s materiaal netjes te organiseren (kan het nog hoger en dieper worden opgestapeld?), verdienen zij een diploma als Hoofd Archivaris in hun vrije tijd. Zij bestuderen de vormgeving van historische kostuums en kamerinterieurs om oude foto’s te dateren. Uiteindelijk zijn zij gedwongen als een architect te werk te gaan om ruimteproblemen op te lossen: hun dossiers, papieren, boeken en foto’s ontgroeien de keuken en eetkamertafel, en dreigen elk ander horizontaal oppervlak in hun woning in te nemen. En dan hebben zij de voortdurende technologische revolutie in genealogie nog niet eens genoemd – waarbij zij steeds worden uitgedaagd door nieuwe ontwikkelingen. Gelukkig maken online bronnen van Stamboom-sites en de vele Archieven, die inmiddels gedigitaliseerd zijn en worden, het makkelijker voor hen om familie en historische documenten te vinden. Ondanks deze ongelooflijke werkbelasting zal geen genealoog, amateur of professional, de meest lonende resultaten van een ingewikkelde zoektocht willen opgeven. Om een Amerikaanse reclamecampagne van lang geleden te citeren: ‘Probeer het, u zult het leuk vinden!’ Welke vaardigheden heeft u opgedaan tijdens het graven in uw familiegeschiedenis? Heeft u een complex handschrift leren ontcijferen? Een doorbraak ervaren in de speurtocht naar een missend familielid? Welke vaardigheden kwamen het meest van pas bij uw onderzoek? Ik ben benieuwd, vertel het mij!

 

error: Content is protected !!